Daar bij de oude wilgen

Het prachtige gedicht van William Butler Yeats  (1865 – 1939) in een vertaling van Ans Bouter.

 

Daar bij de oude wilgen

Daar bij de oude wilgen
Heb ik mijn lief begroet
Ze liep er langs de wilgen
Zo wit als sneeuw haar voet
Ze zei: hou liefde luchtig
Als de blaadjes aan de boom
Maar ik die nog jong en dom was
Ik hield me niet in toom

En mijn lief bij het water
Met mij daar aan de kant
Zij legde op mijn schouder
Zo wit als sneeuw haar hand
Ga luchtig door het leven
Als de sprietjes van het gras
Sprak zij tot mij, de domoor
Die nu in tranen was

Down by the Salley Gardens

Down by the salley gardens
my love and I did meet;
She passed the salley gardens
with little snow-white feet.
She bid me take love easy,
as the leaves grow on the tree;
But I, being young and foolish,
with her would not agree.

In a field by the river
my love and I did stand,
And on my leaning shoulder
she laid her snow-white hand.
She bid me take life easy,
as the grass grows on the weirs;
But I was young and foolish,
and now am full of tears.